Geo-informatie neemt in onze samenleving een steeds belangrijkere plaats in.Zo zijn we al helemaal gewend aan navigatiesystemen om in de auto de weg te vinden. In de agrarische sector maakt de geo-informatie ook een opmars. Informatie-uitwisseling over percelen gebeurt digitaal, tractors zijn voorzien van apparaten om allerlei werktuigen aan te kunnen sturen, geo-informatiesystemen houden dierziekten in de gaten, en agrariërs kunnen er ook mee bepalen waar ze het best natuur kunnen ontwikkelen. Het lijkt allemaal heel ingewikkeld,maar eigenlijk is geo-informatie niets anders dan informatie die met coördinaten aan een bepaalde plek op aarde is verbonden.Met het Global Positioning System (GPS) is het mogelijk die coördinaten te bepalen.Door aan die coördinaten informatie te hangen – in de agrarische sector bijvoorbeeld de grondwaterstand, de hoeveelheid stikstof of fosfaat in de bodem of de opbrengst van een perceel – ontstaat een geografisch informatiesysteem (GIS). En daarmee zijn analyses, modelberekeningen of andere trucs uit te halen die weer nieuwe informatie leveren over de plek van de coördinaten.
(Bron: www.geoboer.nl)
Het gebruik van gedigitaliseerde ruimtelijke informatie in de agrifood sector staat in feite nog in de kinderschoenen. Er worden steeds meer toepassingen ontwikkeld in domeinen als landinrichting, precisielandbouw, tracking & tracing en dergelijke, maar van een integratie van geo-informatie in bedrijfsprocessen en naadloze uitwisseling tussen partijen is nog geen sprake. Standaarden voor geo-informatie (bijvoorbeeld OGC) en informatie- en uitwisselingsmodellen die ruimtelijke informatie integreren zijn volop in otnwikkeling. In de nabije toekomst kunnen hier grote stappen verwacht worden.